Leren samenwerken met mijn lichaam

Hoe genees ik mijn hersenen?

Met die vraag begon jaren geleden een onderzoek dat nog altijd doorgaat. Wat aanvankelijk voortkwam uit de noodzaak om te herstellen van hersenletsel, groeide uit tot een bijzondere samenwerking met mijn lichaam.
Tijdens mijn herstel begon ik steeds nauwkeuriger te voelen wat er in mijn lichaam gebeurde.
Ik had hoofdpijn. Maar wat voelde ik nu eigenlijk écht?

Ik richtte mijn aandacht op wat er in mijn hoofd gebeurde. De pijn zat soms hier, dan weer daar. De intensiteit wisselde, net als het soort pijn. Soms leek de pijn zelfs te bewegen wanneer ik mijn aandacht ernaartoe bracht.
Wat ik eerder simpelweg als hoofdpijn ervoer, bleek bij aandachtig voelen voortdurend te veranderen.
Ik werd nieuwsgierig. Ik ging steeds gerichter waarnemen, volgde de veranderingen en ontdekte dat mijn lichaam veel meer signalen gaf dan ik tot dan toe had opgemerkt.

Gaandeweg groeide mijn vertrouwen in wat ik zelf voelde. Ik leerde signalen herkennen, onderzocht hoe mijn lichaam reageerde en begon bewust invloed uit te oefenen op wat er gebeurde.
Zo ontstond een samenwerking waarin ik steeds beter leerde voelen, reageren en afstemmen. Mijn lichaam werd niet alleen mijn leermeester, we gingen samen op onderzoek uit.
En hoe meer ik ontdekte, hoe nieuwsgieriger ik werd.

Die nieuwsgierigheid bleef niet beperkt tot mijn herstel.
Ook in het dagelijks leven ontdekte ik hoeveel bewegingen we uit gewoonte uitvoeren. Lopen, zitten, bukken en draaien doen we meestal zonder erbij na te denken. We herhalen vertrouwde patronen, terwijl ons lichaam veel meer mogelijkheden heeft.

Ik begon te experimenteren met de manier waarop verschillende lichaamsdelen samenwerken. Door mijn bekken anders te bewegen, veranderde bijvoorbeeld ook de beweging van mijn bovenlichaam. Wanneer ik mijn schouders ontspande, ontstond er meer bewegingsvrijheid.
Ik voelde wat er gebeurde, probeerde variaties uit en ervoer het verschil. Soms waren de veranderingen subtiel, een andere keer merkte ik onmiddellijk resultaat.
Zo ontdekte ik steeds meer over de samenhang tussen stabiliteit, evenwicht en bewegingsvrijheid.

Tijdens mijn verblijf in de bergen van Wales werd dat opnieuw heel tastbaar.
Ik houd ervan om door de bergen te struinen. Over smalle schapenpaadjes, langs rotsen, door natte graslanden en steile hellingen. Het landschap nodigt voortdurend uit om mijn bewegingen aan te passen.

Al jarenlang experimenteer ik met de manier waarop ik bergop en bergaf loop. Ik gebruik mijn bekken om stabiliteit te vinden, laat mijn schouders ontspannen en geef mijn bovenlichaam de vrijheid om met de beweging mee te gaan.

Tijdens een lange bergwandeling ontdekte ik onlangs dat ik het klimmen nog gemakkelijker kon maken.
Door de beweging vanuit mijn bekken te laten beginnen. Ik til afwisselend de rechter- en de linkerkant van mijn bekken, waardoor mijn benen meer ruimte krijgen om te bewegen. Mijn benen hoeven minder hard te werken en mijn bovenlichaam beweegt vanzelf mee. Er ontstaat een soepel ritme waarin mijn hele lichaam samenwerkt.

Een verrassend eenvoudige verandering die het lopen een stuk lichter maakt.
Die dag liep ik zes uur door de bergen, over heuvels en oneffen terrein, zonder mijn lichaam te overbelasten. Natuurlijk voelde ik dat ik actief was geweest. Tegelijk bleef mijn lichaam soepel en comfortabel bewegen.
En het mooiste vond ik misschien nog wel dat ik tijdens die wandeling opnieuw een mogelijkheid had ontdekt.

Voor mij is dit inmiddels een heel natuurlijke manier van leven geworden.
Ik ervaar mijn lichaam als een levend, samenhangend geheel waarmee ik voortdurend in contact ben.
Wat tijdens mijn herstel begon met aandachtig voelen, is uitgegroeid tot een vertrouwde manier van onderzoeken. Ik merk veranderingen op, probeer nieuwe mogelijkheden uit en stem mijn bewegingen af op wat ik ervaar.
Die samenwerking heeft een belangrijke rol gespeeld in mijn eigen herstel. En ook nu ik volledig hersteld ben, blijft mijn lichaam me verrassen.

Bewust in Beweging is hieruit voortgekomen.

In deze bewegingspraktijk nodig ik mensen uit om hun eigen lichaam te onderzoeken. Door aandachtig te bewegen, te voelen en te variëren, ontdek je hoe verschillende delen van je lichaam samenwerken en welke bewegingsmogelijkheden er voor jou zijn.
Zelf blijf ik dat onderzoek voortzetten. Tijdens mijn dagelijkse bezigheden en zeker wanneer ik ergens in de bergen aan het klauteren ben. Wat begon met de vraag hoe ik mijn hersenen kon genezen, heeft me een wereld van mogelijkheden laten ontdekken. En die wereld wordt nog altijd groter.